يعنى از مال خداوند كه در اختيار شما قرار داده به آنها بدهيد . به عبارت ديگر خداوند مى فرمايند : اى بشر اين اموالى كه در اختيار تو قرار داده شده از آن من است و تو امين منى ، اين مال را نزد تو امانت نهادم تا از آن براى خود استفاده كنى و به ديگران نيز بدهى . علم به تو دادم ، اين نيز امانت است ، بايد از آن هم خود استفاده كنى و هم در اختيار ديگران قرار دهى . قدرت ، اراده ، سلامتى و از همه مهمتر عقل به تو دادم ، اينها همه امانت است . قرآن مى فرمايد : وَاسبَغَ عَلَيكُم نِعمَهُ ظاهِرَه وَ باطِنَه « 1 » يعنى خداوند نعمتهاى خويش را درنهان و آشكار براى شما فراوان ساخت . اين يك قسم امانت است . قسم ديگر امانت ، تكليف است . خداوند امانت تكليف را به ما مرحمت فرموده و گفته است اين درّ گرانبها را محافظت كن . اين تكليف است كه تو را به جايى مى رساند كه بجز خدا نباشد . اين تكليف است كه تو را به مقامى مى رساند كه به قول شاعر : گفت جبريلا بيا اندر پِيم گفت رو ، رو من حريف تو نيم آرى ، رسد آدمى به جايى كه بجز خدا نبيند يا بجز خدا نداند ، اين نقش تكليف است . از نظر گاه قرآن ، تنها انسان امين اللّه است ، هيچ موجود ديگرى توان حمل بار امانت را ندارد . إِنا عَرَضنَا الأَما نه عَلَى السَّمواتِ وَ الأَرضِ و الجِبالِ فَأَبَينَ إَن

--> ( 1 ) 2 . سوره لقمان ، آيه 20 .